SaRuFchE [PrEzAljUbEnO]
14 години, Прилеп
Еве ја и мојата приказна... Паднав од небото на 04.04.1994 и досега имам дувнато само 14 свеќички...Се викам Сара...! Не сум совршена девојка, ниту пак сакам да бидам! Го живеам животот како што сакам, по мои правила и најдобро што можам! Можеби ќе кажете дека сум обична девојка како сите останати, но јас сепак велам:„Различна сум од тебе!“ Една од ваков вид, никогаш нема да се роди друга ЈАС со сите мои карактеристики и особености! Можеби понекогаш сум откачена, смешна, храбра, бесмислена, гласна, весела, темпераментна, досадна, слатка, дружељубива...но тоа сум ЈАС и се сакам како таква! Не ме интересира што имаат лугето да кажат за мене- таква сум каква што сум! Не можам да поднесам снобови, злобни луѓе и луѓе што се прават нешто што не се! Имитирањето е самоубиство! БИДИ СВОЈ! Жал ми е за оние луѓе кои живеат во свој замислен свет каде што се е розево и убаво, нарекувајќи се себеси „Принцези“, „Барбики“, „Куклучки“ итн. По се изгледа реалноста е премногу сурова за нив! Исто така жал ми е за оние љубоморни луѓе што ме мразат без причина! Зарем немаат нешто попаметно во животот да прават, освен мешање во туѓите животи? Љубомората е болест! ОЗДРАВЕТЕ! Изморена сум од оние луѓе што мислат дека ме знаат, а всушност во реалноста не знаат апсолутно ништо за мене! Мразам лажење, љубомора, дволичност и озборување! Животот е најскап подарок и не планирам да го изоставам! Сметам дека единствен начин на наоѓање на границите на возможното е одење преку нив во невозможното! 99% од времето сум среќна и весела личност што сака забава и дружење со другарите, иако некогаш паѓам во мала депресија(макар што тие моменти се ретки и брзо поминуваат!) Сум била многу пати разочарана од животот ...Изгледа дека денес не можеш да имаш доверба во никого зашто секој гледа како да те искористи и да направи будала од тебе, гледајѓи само за себе! Понекогаш знам да бидам целосен сонувач и да го поминам времето со главата во облаци. Носталгична сум и ретко заборавам значајни моменти, дури и оние од поодамна...Се однесувам како животот да е театарска сцена, а луѓето се актерите! Амбициозна сум и имам цел во животот! Верувам во ВИСТИНСКА ЉУБОВ, чуда, духови, вонземјани, рај и пекол и се разбира ГОСПОД! Авантурист сум и сакам луди работи! Имам семејство и друштво што го сакам и кои секогаш се тука за мене! Не очекувам многу луѓе да го разберат ова, но сепак...ако ме погледнеш во очи ќе видиш дека оваа девојка секогаш ќе си го најде својот пат! И за крај еден мал совет...Држи ја главата гордо и високо бидејќи има луѓе кои ќе те убијат за да те видат падната!
MsN:sara_94pp@hotmail.com
█████████████] 99% crazy
█████████████] 99% in love
...Ovie srckive gi sakam najmnogu od se...
vasencebozicakaterin4eizabel4ekaterin4e(zaova)ivan4e(zaova)milen4etanjeangel4ebergitamartenikolaacemilosdimealeksandar-aleksijapeceviktorfilip(pantero)bobimikiima i mn mn drugiii...sorry ako gi zaboraviv...Samo neka mi kaza i odma gi pisuvam...
За мојата најголема љубов
Зошто сеуште не можам да те заборавам? Зошто сеуште свесно продолжувам со оваа игра кога знам дека на крајот повторно јас ке бидам таа што ќе изгуби, таа што повторно ќе остане со скршено срце. Но како... кажи ми како да се одалечам од тебе... како да прекинам да мислам на тебе... како да му кажам на срцево дека не си за мене, дека нема да се смениш никогаш... како да избегам далеку од тебе, да се сокријам во некој мрачен агол каде што ти нема да можеш да ги слушнеш довикувањата на мојата душа, како? Повторно истата приказна, повторно се врти оној магичен круг од кој не сум способна да излезам. Се прашувам со што ли заслужи да те сакам толку, со што? Со болката која ми ја нанесе толку пати, со деновите кога немав слушнато ни глас од тебе, со сите пораки кои никогаш не ми ги прати, со сета упорност која никогаш не ја видов кај тебе? Со сето ова ли, кажи ми? Беше доволен само еден момент да те засакам, и сега знам дека нема да ми биде доволен ни еден цел живот за да те заборавам... Се уште те сакам, а тоа ме убива... Не можам повеќе... не можам повеќе да ги задржам солзиве кои ми го раскинуваат срцето... Се уште се надевам на некоја среќна епизода со тебе, а длабоко во себе знам дека не заслужуваш... Но оваа љубов е посилна од сите страдања, посилна од разумот, посилна од реалноста... Не можам да се откажам од тебе знам... само се залажував сето ова време... не можам да те оставам во минатото како еден заборавен спомен на тинејџерската љубов... едноставно не можам... иако со твоето присуство ги будиш сите можни чувства во мене, иако внесуваш сомнежи во сите мои одлуки, иако полека ме убиваш... јас знам дека секогаш ќе те сакам.
А сега повторно се појавуваш во мојот живот, со нови ветувања. Со нови одговори, а сепак оној ист поглед во очите кој никогаш не успеав да го одгатнам... кој секогаш ветуваше многу, а на крајот не правеше ништо... Но дали овојпат е поинаку, се прашувам... дали повторно да ти го дадам моето срце? Можно ли е да се смени конечно? Милион прашања кои постојано патуваат во моите мисли... Милион прашања, милион двоумења... а само еден нем глас во далечината, глас без одговор... Помогни ми, дај ми причина да ти верувам, дај ми причина да продолжам со овој живот, живот кој застана таму каде што пред некое време престанавме да постоиме јас и ти...
_▒▓▓▓▓▓▓▓▓▓▒
__▒▓████████▓▓▒▒▒
__▓██████████▓▓▓▒▒____________▒▒▒
_▓██████████▓▓▓▓▓▒▒________▒▒▒▓▓▒▒▒
_▒▓██████████▓▓▓▓▓▒▒_____▒▓██▓▓▓▓██▒
__▒▓██████████▓▓▓██▒▒__▒████▓▓▓▓▓██▓▒▒
___▒▒▓███████████████████████▓▓▓████▓▒
____▒▒▓▓██████████████████████████▓▒
_____▒▒▓▓█████████████████████████▓▒▒
_______▒▒▓████████████████████████▓▒
_________▒▓██████████████████████▓▒
__________▒▓███████████████████▓▒
____________▓█████████████████▓▒
_____________▒▓████████████▓▒
______________▒▓██████████▓
_______________▒▓███████▓▒
________________▒▓█████▓▒
_________________▒▓███▓
__________________▒██▓
Како утринската роса што роси,
срцево мое љубовта го носи.
Како моите солзи за тебе се леат,
така утринските птици за нас пеат.
Копнеам барем еднаш да ме погледнеш во очи,
за моето срце вечно да не закочи.
Сеуште те сакам можеби е грешка,
а судбината моја без тебе е тешка.
Треперам кога минувам крај тебе,
дали некогаш ти си се сетил на мене.
Тажни се облаците кога дожд се спрема,
тажна сум и јас кога тебе те нема.
Затоа не дозволувај во љубовта друг да ти суди,
затоа што моето срце љубов ти нуди.
Собори ги препреките пред тебе,
верувај во љубовта и живеј за себе!
...................*..*..*................*..*..*
................*........... .*.......*.............*
..............*..................*..*.................*
..............*.......................................*
...............*.........................*..*......*..*
..................*...................*.......*..*......*
....................*.................*......*..........*
........................*................*.............*
...........................*..........*...*.........*
..............................*...*.........*.....*
.................................*.................
***Но сепак сме разделени***
Кога ги допираш моите усни како да ми го допираш срцето полно со љубов кон тебе. Се беше во ред додека не дојде денот на разделбата. Ти мислиш дека тоа за мене беше обична авантура, но се лажеш. Знам дека ме сакаш, но сепак сме разделени и живееме во болка од минатото. И со мислите кога бевме заедно, бевме среќни. Само спомените и болката останаа во нас. Се обидував да те избришам од мислите и дека сепак ти си минато но залудно е сето тоа, зошто љубовта кон тебе се уште живее во мене!
Солзи по моето лице патуваат,
илјада клетви сега те преколнуваат
и дури сега ми е јасно, но
за каење знам е касно.
Ме искористи за своја слава,
мислев дека е љубов права.
А јас се обидов болка да скријам,
се додека не побарав
со тебе пак да бидам.
Што да ти каzам освен
фала што “го ценеше” тоа,
што ти го дадов,
место љубов што добив тага,
целата љубов беше само лага!
165 cm, 55 kg, Смеѓа коса и Кафеави очи.
Последно бев online на: 08.01.2009
Испрати порака Види ја галеријатa Последни коментари на корисникот
